Przedsięwzięcie, objęte patronatem Starosty Piaseczyńskiego oraz Burmistrza Gminy Piaseczno, zyskało charakter międzynarodowy dzięki obecności oficjalnej delegacji policji niemieckiej. Wspólnie, ramię w ramię, policjanci, żołnierze, strażacy oraz ratownicy cywilni doskonalili procedury ratowania ludzkiego życia.
Realistyczny scenariusz w trudnym terenie
Głównym celem ćwiczeń było sprawdzenie i doskonalenie współdziałania różnych formacji w warunkach maksymalnie zbliżonych do rzeczywistych. Służba Ratownictwa Specjalistycznego – fundacja skupiająca wyspecjalizowanych wolontariuszy, w tym ratowników medycznych i przewodników psów – na co dzień ściśle współpracuje z Policją. Przygotowany razem z Wydziałem Poszukiwań i Identyfikacji Osób BK KGP scenariusz wymagał od uczestników pełnego zaangażowania i natychmiastowego reagowania na dynamicznie zmieniającą się sytuację.
Założenia wyjściowe mówiły o zaginięciu pięciu osób. W miarę upływu czasu i rozwoju akcji, sztab kierowniczy wprowadzał kolejne modyfikacje, zmuszając zespoły do elastyczności. Działania koordynowano z trzech stanowisk dowodzenia. Łącznie zarządzano obszarem podzielonym na 25 sektorów poszukiwawczych, z których każdy liczył średnio od czterech do pięciu hektarów. Mimo trudnego, gęsto zalesionego terenu i zapadającego zmroku, determinacja ratowników i sprawna koordynacja działań przyniosły stuprocentowy sukces. Wszystkie zaginione osoby zostały odnalezione i bezpiecznie przetransportowane do miejsc przeznaczenia lub trafiły pod opiekę medyków.
Technologia na straży bezpieczeństwa
Dwudniowe ćwiczenia oraz towarzysząca im wymiana doświadczeń dobitnie pokazały, jak kluczowe we współczesnych działaniach poszukiwawczych są rzetelność, precyzja i zaawansowane zaplecze techniczne. Uczestnicy manewrów mieli okazję obejrzeć prezentacje innowacyjnego sprzętu oraz wysłuchać ważnych wykładów dotyczących wykorzystania nowoczesnych technologii i procedur w poszukiwaniach osób.
Wsparciem dla ratowników pieszych były drony i operujące w trudno dostępnym terenie quady. Nad bezpieczeństwem zdrowotnym wszystkich zaangażowanych stale czuwali ratownicy medyczni. Całość działań wspierana była nowoczesnymi rozwiązaniami informatycznymi, w tym aplikacją Siron, która rewolucjonizuje koordynację pracy zespołów w terenie.
Głos ekspertek: rzetelność i eliminacja „dziur” poszukiwawczych
Przedstawicielka Wydziału Poszukiwań i Identyfikacji Osób KGP złożyła gorące podziękowania wszystkim uczestnikom, podkreślając wysoki poziom profesjonalizmu i znaczenie nowoczesnego oprogramowania: – Bardzo wam dziękuję za świetną robotę. Podczas tych ćwiczeń pokazaliście, jak powinna przebiegać sprawna komunikacja, jak powinno się pracować, jak powinno się wykorzystywać nowoczesne zaplecze techniczne. To bardzo pomaga i porządkuje naszą pracę.
Kierownik sekcji poszukiwań osób zaginionych z Wydziału Poszukiwań i Identyfikacji Osób Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku, pełniąca podczas manewrów funkcję szefa sztabu poszukiwawczego, zwróciła uwagę na fundamentalne wyzwania, z jakimi mierzą się dowódcy oraz zespoły w terenie: – Głównym wyzwaniem jest komunikacja z osobami, które są na miejscu – w terenie. To one fizycznie przeszukują dany sektor i muszą zrobić to naprawdę dokładnie. Koordynatorzy dzięki wykorzystaniu aplikacji widzą natomiast, że między jedną a drugą linią poszukiwań jest na przykład 15–30 m niesprawdzonego terenu. To jest bardzo dużo. Możemy przytoczyć realne przykłady, kiedy ludzie fizycznie w takich miejscach się odnajdywali. Wynika to np. z ukształtowania terenu. Bo wydaje się, że jest płasko i widać daleko, ale kiedy zwiększymy odległości możemy nie zauważyć zagłębienia terenu, w którym poszukiwany może się znajdować.
Wnioski z ćwiczeń – zasady poszukiwań
Na podstawie wieloletniej praktyki oraz szczegółowej analizy przebiegu tegorocznych manewrów, ekspertka z KWP w Gdańsku sformułowała trzy kluczowe wskazówki dla funkcjonariuszy i ratowników uczestniczących w akcjach terenowych:
Koncentracja, dokładność i staranność
Są to absolutne podstawy każdej akcji. Osoby przeszukujące sektory muszą bezwzględnie stosować się do założeń odprawy, utrzymywać równe odstępy od innych członków danej komórki poszukującej i celowo wychodzić nieznacznie poza wyznaczone granice sektorów. Pozwala to systemowi GPS na prawidłowe wyrysowanie linii marszu i chroni zespoły przed koniecznością ponownego, niezwykle wycieńczającego fizycznie i demotywującego poprawiania już sprawdzonych sektorów.
Zdroworozsądkowy pośpiech
Walka z czasem jest nieunikniona, jednak dynamizm nie może odbywać się kosztem jakości. Wykluczone jest działanie schematyczne, polegające wyłącznie na bezrefleksyjnym patrzeniu w ekran telefonu i szybkim marszu przez przydzielony obszar tylko po to, by go jak najszybciej „zaliczyć”.
Dostosowanie tempa marszu do ukształtowania i pokrycia terenu
Szybkie tempo jest dopuszczalne na płaskim, otwartym i czystym terenie. W gęstych zaroślach, krzakach, leśnych młodnikach czy wysokich trawach prędkość marszu musi drastycznie spaść. Doświadczenia terenowe pokazują, że osoba leżąca w trawie sięgającej kolan staje się niewidoczna dla poszukującego już z odległości zaledwie 10 metrów! W wyższej i gęstszej roślinności dystans ten maleje lawinowo.
Kierunek: wspólne standardy
I Międzynarodowe Manewry Poszukiwawczo-Ratownicze w powiecie piaseczyńskim udowodniły, że kluczem do skutecznego ratowania ludzkiego życia są stała współpraca, wzajemne zaufanie oraz ciągłe szkolenie. Dzięki wspólnemu wysiłkowi Policji, Wojska Polskiego, Państwowej Straży Pożarnej, organizacji społecznych, takich jak Służba Ratownictwa Specjalistycznego, a także dzięki wymianie doświadczeń z zagranicznymi partnerami z niemieckiej policji, wypracowywane są procedury, które w warunkach realnego kryzysu pozwolą ocalić to, co najcenniejsze – ludzkie życie.
Małgorzata Aurelia Małkińska
zdj. autorka, Izabela Pajdała
